فیلمبرداری سطح بالا + کارگردانی خوب + گروه بازیگران ِ بامزه و جذاب + طراحی صحنه ی درجه یک
حاصل اینها بهترین فیلم فریدون جیرانی تا به امروز است. او بالاخره انگار در مسیر درستی برای تعریف داستانهای مورد علاقه اش قرار گرفته است. برای تعریف همچو داستانهای خونین ملتهبی که پشت همه شان مسایل زناشویی و روانی زن و مردی ست، باید هم همچو افراط کاری هایی در فرم کرد. این فکر می کنم اولین فیلم جیرانی باشد که تاریخ مصرفش مثل قبلی ها آنقدر کوتاه و روزنامه ای نباشد.
می ماند اینکه با وجود اینکه سینمای ایران علیرغم جاه طلبی های گاه و بیگاه همچنان سینمایی کوچک و بعضا پیش پا افتاده و عقب افتاده ست...افسوس و صد افسوس که تماشاگران و مخاطبان هم تا دلتان بخواهد کودن و جاهل و بی سوادند. اینروزها در سالنهای سینما یکی از مهمترین مسائل تحمل تماشاگران احمقی ست که مثل تمامی احمقهای تاریخ جهان هر اندازه که دانایی و فهم ندارند به جایش اعتماد به نفس اعلا دارند.
و راستی یادم نرود.اینجا می نویسم که بماند.
خانم ماهایا پطروسیان!جواهر قدرنادیده ی سینمای ایران... حتما فیلمی خواهم ساخت که شما توش بازی می کنید. نقش زن اصلی اش را. و مطمین باشید آن رل از این رلهای خسته کننده ای نیست که بیشتر مناسب خانم حاتمی و علیدوستی اینهاست. کار خودتان است. با احترام.
برچسب:
نویسنده: بردیا قاسمیپور